Птушка

      Толькi я сяду на ложак,
Гляну туды, за вакно,
Птушка прымроiцца зноу' жа -
      Угледжу я зноу'ку адно:
Пёра на бэзе аж ззяе
Месяцам? сонцам? зарой?
      I каля шыбы спявае,
Знiкае яна - за гарой...
Быццам галуб сiнякрылы.
      Здэцца, пау'лiн залаты!
Вобразны, лёгкi i мiлы.
Спеу'ны, як свет малады!


Рецензии